Solidariteit in het kader van een duurzame economie
Als individu hebben we laten zien dat we ons steentje kunnen bijdragen aan de maatschappij, waarbij de gezondheid van de medemens centraal staat. Carlo Widev van Savills vindt in zijn blog dat het bedrijfsleven nu moet volgen.
Een jaar geleden stond Nederland voor geheel andere uitdagingen dan nu. Zorgen met betrekking tot de gevolgen van de klimaatcrisis zijn inmiddels op de achtergrond geraakt door zorgen over de economie en de verdere verspreiding van het Coronavirus. Men wordt door de Nederlandse overheid opgeroepen om solidair te zijn, waarbij grote economische offers worden gerechtvaardigd om de pandemie te bestrijden.
Men kan zich afvragen of het doel in dit geval de middelen heiligt. Namelijk, is het verantwoord om door te gaan met de ‘intelligente’ lockdown, als dit ten koste gaat van werkgelegenheid, sociaal welzijn en uitstel van ‘niet-noodzakelijke’ zorg? Hoewel alle inspanningen terecht gericht moeten zijn op het bestrijden van deze pandemie, zijn problemen als klimaatverandering in de tussentijd niet verdwenen. De wereldwijde quarantaine heeft op korte termijn een positief effect gehad op onze planeet en de Coronacrisis heeft de manier waarop wij leven en werken radicaal veranderd. Neem als voorbeeld de digitale stroomversnelling, waarbij calls en meetings via de inmiddels welbekende platforms – Zoom, Skype en MS Teams - niet meer uit onze werkweek zijn weg te denken.
Uiteraard moeten de positieve ontwikkelingen worden afgezet tegen de sociaal- economische gevolgen van COVID-19. De Coronacrisis brengt onzekerheid met zich mee en op dit moment weten we nog niet wanneer de economische impact van de pandemie pas echt zichtbaar wordt. COVID-19 kan echter wél voor duurzame veranderingen zorgen. Bedrijven zetten zich immers massaal in voor het aanpakken van sociale kwesties. Ze zien in dat het noodzakelijk is om ook gedurende een crisis iets terug te doen voor de maatschappij. Dit heeft geresulteerd in het ondersteunen van zorgpersoneel aan de frontlinie en andere mensen in nood. Winstoogmerken zijn (tijdelijk) opzij geschoven om een helpende hand te bieden aan de mensen die dit hard nodig hebben.
De pandemie heeft ook bewerkstelligd dat men op individueel niveau kritischer naar dagelijkse keuzes is gaan kijken. Het heeft betrekking op ons koopgedrag en op de manier waarop we reizen, werken, eten en met elkaar omgaan. Deze keuzes tezamen kunnen uiteindelijk daadwerkelijk een verschil maken. In de periode dat alle werknemers zonder vitaal beroep vanuit huis werkten, zagen we ook een aanzienlijke vermindering van zakelijk woon-werkverkeer en reizen. Bovendien zien we ook quarantaine gerelateerde veranderingen in werkpatronen. Mensen hebben zich het thuiswerken in relatief korte tijd eigen gemaakt met behulp van technologie. Nu we eenmaal weten dat dit een mogelijkheid is, zal agile werken voor velen een gewoonte worden. Deze ontwikkeling kan blijvende gevolgen hebben de inrichting van onze (werk)maatschappij.
Daarnaast biedt COVID-19 een nieuwe kijk op gezondheid en welzijn in breder perspectief. Voor de werkgever is dit een kans om de huidige inrichting van kantoorpanden aan te passen op de veranderende behoeften van werknemers. Hierbij is het van belang om niet alleen te focussen op ‘1,5-meter maatregelen’, waar (niet-vastgoedgerelateerde) marktpartijen op dit moment gretig op aanhaken, maar om tevens goed te onderzoeken wat kantoorgebruikers primair belangrijk vinden.
Neem als voorbeeld de ‘What Workers Want’ publicatie van Savills uit 2019, waaruit blijkt dat werknemers veel waarde hechten aan een gezond binnenklimaat, goede faciliteiten op gebied van ontmoeten, sport en voeding en een dynamische werkomgeving, ingericht op basis van de specifieke wensen van de gebruikers. Dit gaat verder dan een apps, bewegwijzering en plexiglas – er is namelijk een goede interactie nodig tussen gebouweigenaren en gebruikers om dit te bewerkstelligen. Bovendien is dit ook in belang van investeerders en fondsen, aangezien deze verbeteringen ook de potentie hebben om bij te dragen aan de lange-termijn (ESG-)doelstellingen op gebied van duurzaamheid.
Denk hierbij aan het klimaatakkoord en daaruit voortvloeiende eisen en ambities, zoals de scherpere eisen aan energielabels voor kantoorgebouwen (minimaal energielabel C in 2023 en minimaal energielabel A in 2030), de nieuwe rekenmethodiek op gebied van BENG – vooralsnog gericht op nieuwbouw, maar op termijn ook onvermijdelijk voor bestaande bouw – en de ‘Paris Proof’ doelstellingen; 95-100% reductie van CO2 in 2050.
Het is duidelijk dat de Coronacrisis grote en langdurige gevolgen zal hebben, vandaar dat het essentieel is dat we ons ook concentreren op positieve ontwikkelingen. Eigenaren en gebruikers kunnen dit moment aangrijpen om de bestaande vastgoedvoorraad te verbeteren, met oog op een kwalitatief hoogwaardig product en strategische doelstellingen op gebied van een duurzamere toekomst. Als individu hebben we laten zien dat we ons steentje kunnen bijdragen aan de maatschappij, waarbij de gezondheid van de medemens centraal staat. Laten we dit voorbeeld volgen vanuit het bedrijfsleven door solidair te zijn in onze bijdrage aan een duurzame economie en door de lange-termijn doelstellingen op gebied van duurzaam vastgoed niet uit het oog te verliezen.
