Op weg naar minder dan nul
CO2-voetafdruk, Broeikasgassen, Afval, Water en ga zo maar door, er zijn allerlei meetpunten die een bedrijf aan kan houden om duurzaamheid te meten. Bij Interface worden ze allemaal gemeten.
Al sinds 1996 staan deze metrics vast nadat er een grote benchmark neer is gezet. Maar hoe ga je van weinig vervuilen naar CO2-negatief? Duurzaamheid manager Janneke Leenaars vertelt alles over de reis van Interface.
Al die meetpunten, dat is niet alleen fijn om te weten, maar bied ook inzicht in de grote stappen die al gemaakt zijn. Zo heeft een tapijttegel nu, ten opzichte van 1996, een voetafdruk die 82% kleiner is. De grootste stappen, en volgens Interface de belangrijkste stappen, worden gemaakt als het gaat om ‘Virgin fossiele grondstoffen’. Oftewel, grondstoffen die nu nog uit de grond gehaald worden om een product te verwezenlijken.
Echte duurzaamheid helden
Dat Interface zo druk is met duurzaamheid komt niet uit het niks. Het beursgenoteerde bedrijf is al sinds 1973 maker van tapijttegels, maar in 1994 verandert er iets groots.
Ray C. Anderson was oprichter en voorzitter van Interface Inc., een van 's werelds grootste fabrikanten van modulair tapijt. Hij stond in milieukringen bekend om zijn vooruitstrevende en vooruitstrevende houding ten aanzien van industriële ecologie en duurzaamheid.
Anderson richtte zijn aandacht voor het eerst op het milieu in 1994, een klantvraag over wat ze eigenlijk deden voor het milieu zette hem aan het denken. Interface voldeed destijds enkel aan de wetgeving. Na een persoonlijke openbaring tijdens het lezen van Paul Hawken's ‘The Ecology of Commerce’. Besloot hij zich in te zetten voor een duurzamere industrie. Deze inzichten zette hem aan om een ‘Mission to Zero’ te starten. Iets wat we in 2024 steeds vaker zien, maar het is gemakkelijk om te vergeten dat een dergelijk idee twintig jaar geleden nauwelijks bestond.
Deze missie werd een groot onderdeel van zijn visie, Anderson legde de Mission Zero-reis vast in twee boeken, ‘Mid-Course Correction: Toward a Sustainable Enterprise: The Interface Model', en ‘Confessions of a Radical Industrialist: Profits, People, Purpose: Doing Business by Respecting the Earth'. Maar bij boeken bleef het niet, ook was het Interface verhaal een inspiratie voor meerdere documentaires en zelfs een film ‘So Right, So Smart’.
In 2007 werd hij uitgeroepen tot een van Time’s ‘Heroes of the Environment’. Serieuze voetstappen om in te volgen dus.
Verder dan nul
Inmiddels is het niet langer een mission to zero. Het gaat niet alleen meer om het elimineren van negatieve impact. De visie is nu om door te werken naar een realisatie van een positieve impact. Zo ver zelfs dat het doel voor 2040 is om een ‘CO2-negatieve’ onderneming te zijn.
De focus om dit te behalen moet volgens Interface liggen bij de grondstoffen. Met het doel om in 2030 de impact van grondstoffen binnen Interface te halveren. Uniek hieraan is dat dit gaat om ‘absolute targets’, dus ondanks dat het bedrijf natuurlijk groeit ten opzichte van 2019, groeit dat doel om te halveren niet mee met de nummers van 2024. Deze staan in steen.
Benieuwd hoe interface dit gaat bereiken? Lees het volledige artikel in ons gratis E-zine 'Duurzaamheid'.
