Waarom we op het werk niet om onze gezondheid geven
We zijn er al langer van bewust dat kantoorwerk verschillende gezondheidsrisico’s met zich meebrengt. Justin Timmer (foto), werkzaam bij het innovatielab Healthy Workplace, schrijft daarover in deze blog.
Lang zitten, geen pauze nemen, en lang naar het beeldscherm staren is ongezond. Maar net zoals bij roken, snoepen, en alcoholconsumptie, lijkt het alsof het bewustmaken van de risico’s niet direct zorgt voor gedragsverandering. Er zijn verschillende redenen die kunnen verklaren waarom we zo onverschillig zijn. Eén van deze redenen heeft te maken met de associaties de we leggen tussen plek en gedrag.
De associaties tussen plek en gedrag
Mensen zijn vaak erg hypocriet in hun gedrag. Zo vinden mensen het heel vervelend om zware boodschappen te tillen in huis, maar vinden ze het prima om 10 kilo gewichten op te tillen in de sportschool, ook al zijn de effecten feitelijk hetzelfde. Mensen sporten in de sportschool, hangen thuis op de bank, dansen in de discotheek, en halen dit niet gemakkelijk door elkaar. In elke ruimte hangen bepaalde (sociale) normen die bepaald gedrag op roept. Dus als je bijvoorbeeld op je werk komt, krijg je direct een ‘werkmindset’ en ga je direct achter de computer zitten.
Om dezelfde reden wordt de werkplek niet direct geassocieerd met gezond gedrag; voor veel mensen is gezondheidsgedrag gelimiteerd tot sportfaciliteiten. Dit is denk ik ook een van de redenen dat mijn plaats onafhankelijke krachttraining nog niet echt populair is geworden. Echter, door plaatsen anders in te richten of de mindset aan te passen, kun je verandering krijgen in de associaties.
Het kantoor associëren met gezond gedrag
Je kunt werknemers het kantoor met gezond gedrag laten associëren door het kantoor gezonder in te richten. Er zijn daarvoor vandaag veel mogelijkheden zoals met dynamische kantoormeubelen, gadgets, en andere details in de inrichting. Zit/sta bureaus, boksballen, leuke posters, of fruit in de werkplek zijn hier voorbeelden van. Het is hier echter wel nodig dat deze faciliteiten gebruikt kunnen worden zonder dat ze het werken negatief beïnvloeden op de lange termijn.
Als faciliteiten te ‘sportig’ zijn, is het risico dat werknemers ze niet gaan gebruiken. Dit effect lijkt een soort compromis; te intensief reduceert de toepassing op het werk, terwijl te weinig intensief nauwelijks gezondheidseffecten heeft. Maar het ligt uiteindelijk aan (het brein van) de werknemers welke meubelen zij gaan gebruiken.
Mogelijk te ‘sportig’ voor de werkplek?
Het brein van werknemers associëren met gezond gedrag
Je kunt veel gezond meubilair hebben in je kantoor, maar als de werknemers het kantoor niet associëren met gezond gedrag, dan zullen ze het niet gebruiken. Ik heb mensen horen zeggen: “Ik kom om te werken, niet om te bewegen!”. Maar je kunt hier mee spelen. Een techniek die veel gebruikt wordt is nudging. Nudging is een zachte (impliciete) duw-in-de-rug naar een bepaalde richting. Je kunt bijvoorbeeld nudgen door (subtiele) posters op te hagen, of objecten strategisch te plaatsen.
Nudging doet niets direct, maar kan er subtiel voor zorgen dat je brein de werkplek met gezond gedrag gaat associëren. Minder subtiele manieren kunnen informatiesessies, trainingen, of expliciete posters zijn. Workshops kunnen zich richten op het breken van de normen en het veranderen van associaties met gezondheid.
Voetstapjes die je nudgen naar de trap
Conclusies
De werkplek kan meer verbonden worden met gezond gedrag, terwijl aan de andere kant het brein van de werknemers ook meer verbonden kan worden aan gezond gedrag. Als het brein van de werknemer meer aan gezondheid denkt, is de kans groter dat gezond meubilair gebruikt gaat worden.
Er zijn natuurlijk verschillende kosten verbonden aan het gezonder maken van werknemers. Maar als je de potentiële positieve effecten meeneemt als minder ziekteverzuim, meer productiviteit, beter imago, dan kun je het nog eens overwegen als manager. HR-, en Facility managers zijn samen grote stakeholders die de gezondheid van hun werknemers kunnen ondersteunen. Echter, zijn het altijd de individuele werknemers die zelf actie moeten ondernemen. Ik geloof dat hier een gedeelde verantwoordelijkheid is, lees meer hierover in deze blog.
