Het taboe van het verschil tussen energielabel en het echte verbruik
We weten het allemaal. Niet alleen in de auto-industrie, maar ook het energieverbruik van een gebouw is in de praktijk meestal slechter dan het ontwerp voorspelde.
En dat verschil loopt soms wel op tot 250 procent; met onderwijsgebouwen als bekend voorbeeld. Voor kantoren is het ‘slechts’ 150 procent en bij woningen 100 procent. Het verschil zou de reden zijn waarom ESCO’s niet van de grond komen. Het rendement ontbreekt natuurlijk als het verbruik niet blijkt te zijn wat werd voorgespiegeld. Men weet dit al langer. En toch wordt er weinig tot niets aan gedaan. Dat blijkt uit Europees onderzoek gefinancierd in het kader van Horizon 2020.
‘Aan de voorkant’
Het MOEEBIUS-consortium adresseert dit taboe en wil het verschil kleiner maken door de veelal complexe praktijk van gebruik te voorzien van modellen en simulaties ‘aan de voorkant’ of operationele aanpassingen tijdens gebruik.
Het MOEEBIUS-consortium stelt dat de verschillen ontstaan doordat de huidige calculaties geen realistische uitgangspunten hanteren ten aanzien van gebruik en beheer van gebouwen. Er zouden veel te simpele verwachtingen worden gehanteerd en het onvoorspelbare gedrag van gebruikers wordt niet meegenomen in de voorspelling.
Betrouwbaarder
MOEEBIUS wil dit probleem gaan minimaliseren en zo Energy Performance Contracting en ESCO’s betrouwbaarder maken. Daartoe zal een Holistic Energy Performance Optimization Framework worden ontwikkeld. Hiervoor wordt met een Living Lab gewerkt in London, in Portugal en in Servië. In London wordt het bekende Moor House-gebouw van Sir Norman Foster gebruikt: 29.000 vierkante meter, 84 meter hoog en 57 meter ondergronds.
Dit project zet een vraagteken achter de werkelijke duurzaamheid van alle energie-gerelateerde certificaten van gebouwen. Tegelijkertijd brengt het ontwerpers, financiers en gebruikers van de werkomgeving bij elkaar.
Kijk hier voor meer informatie,
