De flexibiliteitsparadox: waarom flexibel werken tot meer werk leidt
Zorgt flexibel werken echt voor een beter evenwicht tussen werk en privéleven? Onder meer daarover houdt Heejung Chung, hoogleraar sociologie en sociaal beleid aan de Universiteit van Kent, op 1 juni in Utrecht een lezing.
Tijdens de coronapandemie is flexibel werken voor veel werknemers de norm geworden. Maar zorgt flexibel werken echt voor een beter evenwicht tussen werk en privéleven, voor meer welzijn van werknemers en voor meer gelijkheid tussen mannen en vrouwen? Heejung Chung, hoogleraar sociologie en sociaal beleid aan de Universiteit van Kent, geeft op 1 juni in Utrecht een lezing over dit thema. Deze bijeenkomst wordt georganiseerd door ERI (Empirical Research into Institutions for conflict resolution) en de Future of Work hub en vindt plaats in een zaal van Museum Speelklok tot Pierement in Utrecht.
Aan de hand van empirische gegevens uit heel Europa en uit studies over de hele wereld zal professor Chung aantonen hoe flexibel werken ertoe kan leiden dat werknemers langer en harder werken, waarbij het werk het gezinsleven in de verdrukking brengt. Volgens haar is dit grotendeels te wijten aan onze huidige werkcultuur en de zoektocht naar evenwicht tussen werk en privéleven. In die cultuur worden lange werkdagen bejubeld als aspect van de ideale, productieve werknemer en in die cultuur worden mensen gedwongen te geloven dat zij de ondernemers van hun eigen leven zijn.
De manier waarop we denken over werk, thuis en genderrollen
Dit wordt nog verergerd door de kleiner wordende onderhandelingspositie van werknemers en de toegenomen onzekerheid als gevolg van de verkleining van de welvaartsstaat. Ook normen rond genderrollen en grote betrokkenheid bij opvoeding bepalen hoe een veeleisend werkleven verschillend uitpakt voor vrouwen en mannen. Vrouwen werken thuis extra hard door meer tijd te besteden aan de kinderen en huishoudelijk werk, waardoor de traditionele rolpatronen worden versterkt. Dit, en veronderstellingen over flexibel werken door vrouwen, kan samen verklaren waarom vooral vrouwen en moeders negatieve gevolgen voor hun loopbaan kunnen ondervinden wanneer zij flexibel werken.
Toch is er hoop! Professor Heejung Chung stelt dat veranderingen in de manier waarop we denken over werk, de balans tussen werk en privé en genderrollen kunnen helpen om de uitwerking van flexibel werken beter vorm te geven.
Over de spreker en het boek
Heejung Chung is hoogleraar sociologie en sociaal beleid aan de School of Social Policy, Sociology and Social Research van de Universiteit van Kent. Ze is een vergelijkend arbeidsmarktonderzoeker die geïnteresseerd is in hoe arbeidsomstandigheden het welzijn van werknemers, de balans tussen werk en privéleven en gendergelijkheid beïnvloeden. Zij was de hoofdonderzoeker van het door de UK Research Council gefinancierde project Work Autonomy, Flexibility and Work-Life Balance en de auteur van het boek The Flexibility Paradox: Why flexible working leads to (self-)exploitation.
